الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

347

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

322 - نقل شده هنگامى كه امام از صفين باز گشت و بكوفه وارد شد از قبيله شباميين عبور فرمود ، مشاهده كرد كه ، زنان بر كشتگان صفين مىگريند « حرب بن شرحبيل شبامى » كه از سران آن قبيله بود به حضور آن حضرت رسيد . امام به او فرمود : آيا زنان شما آن طور كه مىشنوم بر شما چيره شده‌اند ؟ آيا آنها را از اين ناله‌ها باز نمىداريد ؟ « حرب » همراه امام حركت ميكرد ، در حالى كه آن حضرت سوار بود ، به او فرمود : باز گرد چرا كه پياده حركت كردن شخصى مانند تو در ركاب مثل من ، مايه فتنه و غرور براى والى . و ذلت و خوارى براى مؤمن است . ( 737 . ) 323 - امام روز جنگ نهروان هنگامى كه از كنار كشتگان خوارج ، مىگذشت فرمود : بدا به حال شما ! آن كس كه شما را فريب داد به شما ضرر زد ، به امام عرض شد اى امير مؤمنان چه كسى آنها را فريب داد ؟ فرمود : شيطان گمراه گر ، و نفس اماره ، آنها را بوسيله آرزوها ، فريفت ، راه گناه را بر آنها گشود ، نويد پيروزى به آنها داد و آنها را به جهنم فرستاد . ( 738 . ) 324 - از معصيت خدا در خلوتگاهها بپرهيزيد چرا كه همو شاهد و همو حاكم و دادرس است . 325 - زمانى كه خبر شهادت محمد ابن ابى بكر به امام رسيد فرمود : اندوه ما بر او باندازهء شادى شاميان است چرا كه آنها دشمنى را از دست دادند و ما دوستى را ( 739 . ) 326 - عمرى كه خداوند بر فرزندان آدم در آن اتمام حجت مىكند و عذرش را مىپذيرد شصت سال است .